OBC, 2010, 8, 811-821.

Jak zapewne pamiętacie, w ostatniej Syntezie miesiąca przedstawiłem syntezę totalną Palau’aminy. Jest to rzecz piękna i chytra, ale czytając o niej można odnieść mylne wrażenie, że synteza organiczna to, w gruncie rzeczy, prosta sprawa. W tym miesiącu zobaczycie syntezę, która przysporzyła pracującym nad nią osobom wiele siwych włosów. O ile ci ludzie mają jeszcze jakiekolwiek włosy na głowie.

Przed nami nemotyna (ang. nemotin):

Nemotynę wyizolowano z grzybów w latach 40-tych ubiegłego wieku, a ostatecznie (jak na ówczesne warunki) zanalizowano tę substancję w połowie lat 60-tych. Mimo to nie była znana stereochemia tego produktu naturalnego (ani absolutna, ani względna) i nie wykonano żadnej analizy NMR. To już stanowiło wystarczający powód do przeprowadzenia syntezy totalnej – dodatkowym niech będzie aktywność biologiczna nemotyny. Autorzy piszą o znaczącej aktywności przeciwko szerokiemu spektrum mikroorganizmów, cokolwiek to oznacza

Tak czy inaczej nemotyna jest również ciekawa strukturalnie. Układ γ-laktonowy oczywiście nie wywołuje w nas wielkiego zachwytu – ale ugrupowania allenowe i diynowe już tak. Ogólnie TM sprawia wrażenie dość wrażliwego układu – i jest taki w istocie. Autorzy opisują m.in. fakt “rozwalania” się finalnego produktu podczas usuwania rozpuszczalnika na wyparce obrotowej.

W pracy, którą dzisiaj Wam opisuję, znajdziecie kilka podejść do syntezy nemotyny, które z pewnych powodów zawiodły. Próbowano zsyntetyzować ją z naturalnych i optycznie czystych związków takich jak D-arabinoza, kwas winowy i kwas L-glutaminowy. Zdecydowanie najprostsza okazała się synteza z kwasu glutaminowego i to ona, jako jedyna, nie zawiodła. Chyba nie muszę Wam mówić, że nie była ona pierwszym wyborem

Zobaczmy jak ją zrealizowano.

Przeczytaj całość »

Angew. Chem. Int. Ed., 2010, 49, 1095-1098.

Pojawienie się syntezy totalnej zrealizowanej przez zespół Phila S. Barana (Scripps Institute) w Syntezie miesiąca było tylko kwestią czasu. I oto ten dzień nadszedł. Jedno słowo, po którym wszystko stanie się jasne – Palau’amina:

Palau’amina jest toksycznym alkaloidem wyizolowanym po raz pierwszy w 1993 roku z gąbek morskich z gatunku Stylotella agminata występujących w okolicach Palau. Pochodzenie nazwy cząsteczki jest więc już jasne.

W 2007 roku (po 14 latach od wyizolowania) ustalono w końcu strukturę palau’aminy. Akurat w tym czasie zacząłem się bardziej interesować syntezą totalną i pamiętam, że sprawa ta była dosyć mocno nagłośniona. W zeszłym roku zrealizowano wreszcie syntezę tej substancji. Nie było łatwo, ale ten, który tego dokonał, jest o krok bliżej od Nagrody Nobla. Myślę, że to nie jest przesada.

Przeczytaj całość »

OL, 2009, 11, 5554-5557.

Nowy Rok trzeba zainaugurować jakąś naprawdę dobrą syntezą totalną. W styczniowym wydaniu Syntezy miesiąca będziecie mogli przeczytać o syntezie likoposerraminy C (ang. lycoposerramine C) 1. Struktura tego związku jest przedstawiona na poniższym schemacie:

Jak łatwo zauważyć, wzór strukturalny dzisiejszej TM przypomina inny, dobrze znany produkt naturalny – fawcettiminę.

Likoposerramina C została wyizolowana w 2002 roku z widłaka z gatunku Lycopodium serratum i wykazuje aktywność inhibicyjną wobec acetylocholinoestrazy (trudne słowo, którego znajomością można pochwalić się na jakimś seminarium czy w innym równie dziwnym miejscu ).

Przeczytaj całość »