JOC, 2010, 75, 5754-5756.

Czasem bywa tak, że niektóre reakcje nie są wcale takie proste i banalne jak to się początkowo wydaje. Dzisiaj przyjrzymy się wykorzystanej ostatnio w syntezie totalnej kleistenolidu 1 (ang. cleistenolide) wewnątrzcząsteczkowej reakcji estryfikacji:

Na α,β-nienasycony hydroksykwas 2 podziałano chlorkiem kwasowym 3, wobec pirydyny, i w rezultacie uzyskano nienasycony δ-lakton 4. Taką estryfikację, w której używa się chlorku 2,4,6-trichlorobenzoilu (3), jako czynnika aktywującego grupę karboksylową nazywa się estryfikacją Yamaguchi’ego. Spotkaliśmy się już z nią w syntezie totalnej aliskirenu.

Jest jednak rzecz ważniejsza: spójrzcie na konfiguracje wiązań podwójnych w substracie i produkcie. Substrat jest niewątpliwie E olefiną (stała sprzężenia w widmie ¹H NMR pomiędzy dwoma wyróżnionymi protonami wynosi J = 15.7 Hz), a produkt ma konfigurację Z (J = 9.8 Hz). Co się naprawdę dzieje w tej reakcji?

Przeczytaj całość »

Org. Lett., 2010, 12, 32-35.

Kontrowersyjny tytuł, to połowa sukcesu Mowa jest o uwodornieniu (redukcji) alkenów do odpowiednich alkanów w tlenowej atmosferze:

Ostatnio wszystko musi być tlenowe czyli aerobowe. Nawet redukcje Jeśli w dodatku są one organokatalityczne (a ta jest), to mogą stanowić ciekawą metodę syntezy.

Przeczytaj całość »

Org. Lett., 2009, 11, 5446-5448.

Reakcja metatezy – zarówno w wersji RCM (ring-closing metathesis) i CM (cross-metathesis) stała się w ostatnich latach bardzo ważną metodą syntezy α,β-nienasyconych związków karbonylowych, między innymi ze względu na dostępność substratów i prostotę samej reakcji. Jednakże zastosowanie metatezy krzyżowej (CM) w syntezie amidów jest dosyć problematyczne: wymagane są większe ilości katalizatora, a wydajności nie są rewelacyjne. Uważa się, że atom tlenu grupy karbonylowej w amidach (który jest dość bogaty w elektrony) może kompleksować do metalu i dezaktywować katalizator. Ujawnia się to zwłaszcza w przypadku N,N-dialkiloamidów.

Poza oczywistą ścieżką syntezy A, polegającą na metatezie akrylamidu 2 z olefiną 3, możemy wyobrazić sobie jeszcze inne metody generowania tej grupy związków:

Droga B wiodąca przez ester 4 nie jest jednak wcale idealna. Co prawda pokonujemy barierę słabej reaktywności amidów w CM, ale przekształcenie estru 4 w amid nie będzie proste, tym bardziej, że możemy spodziewać się konkurencyjnej reakcji addycji typu Michaela. Oczywiście ester 4 można hydrolizować do kwasu karboksylowego, kwas przekształcić w chlorek kwasowy – i dopiero chlorek w amid. Jest to ok, ale liczba etapów rośnie.

Przeczytaj całość »