Czas na retrosyntezę ;)

Nie pisałem przez ostatnie dwa tygodnie, więc aby to Wam zrekompensować wybrałem na dzisiaj dużą i dobrze znaną cząsteczkę. Przed nami johimbina:

Wzór strukturalny Johimbiny

Johimbina jest policyklicznym (pięć pierścieni) alkaloidem, występującym w drzewie Yohimbe, opartym na motywach strukturalnych indolu (2) i tryptaminy (3). Zobaczcie też tutaj.

Właściwości biologiczne TM są interesujące, jeśli wiecie co mam na myśli. Dość powiedzieć, że johimbina jest wykorzystywana jako afrodyzjak oraz stosuje się ją w leczeniu dysfunkcji seksualnych.

Pięć skondensowanych ze sobą pierścieni nie stanowi dużego problemu w syntezie. Najtrudniejsze będzie skonstruowanie tego jednego ;) Ale do rzeczy:

Retrosynteza Johimbiny, część 1.

Reakcją strategiczną, w której zamierzam uzyskać wspomniany policykliczny szkielet cząsteczki jest (a jakże!) reakcja cyklizacji Picteta-Spenglera często wspominana na tym blogu. Zastosowanie tej metody pozwala na uproszczenie związku 1 przez przejściowy kation A do związku B. Ten z kolei może zostać uzyskany z łatwo dostępnej tryptaminy (3),

Retrosynteza Johimbiny, część 2.

którą można zalkilować za pomocą złożonego związku C. Cała analiza retrosyntetyczna sprowadza się więc do zaplanowania syntezy związku C. Nie będzie to prosta sprawa – chociażby dlatego, że zawiera on cztery przyległe do siebie centra stereogeniczne. Istnieje jednak kilka mocnych reakcji, w których możemy taki układ zmontować. Wybrałem do tego celu reakcję tandemową Michaela oraz reakcję cykloaddycji Dielsa-Aldera. Na pierwszy rzut oka nie bardzo wiadomo jak te reakcje zastosować – co oczywiście nie oznacza, że nie da się tego zrobić:

Retrosynteza Johimbiny, część 3.

Jeśli dla związku C zastosujemy uproszczenie (FGI) polegające na przekształceniu grupy OH w grupę karbonylową to dostaniemy związek D, który posiada podstawniki w pozycjach α i β w stosunku do grupy karbonylowej. Co więcej te dwa podstawniki są trans względem siebie. Oznacza to, że mogą być wprowadzone w tandemowej addycji Michaela do enonu E. To nie wszystko – pierwszy z wprowadzanych podstawników odpowiadający syntonowi “-” CH2CHO zostanie wprowadzony w ten sposób, że znajdzie się również w pozycji trans względem grupy obecnej już w pierścieniu. Czerwona droga przedstawiona na poniższym schemacie odpada ze względów sterycznych:

Stereochemia addycji Michaela

I w ten sposób dzięki prostej reakcji problem relatywnej konfiguracji na trzech centrach stereogenicznych może być rozwiązany. Jednakże pozostaje nam jeszcze synteza związku  E z podstawnikiem w pozycji 4 do grupy karbonylowej. Można to znowu zrobić na kilka sposobów. Mocną strategią w takich przypadkach jest często redukcja odpowiedniego związku aromatycznego (całkowita bądź np. redukcja Bircha). Ale mamy też do dyspozycji reakcję Dielsa-Aldera:

Retrosynteza Johimbiny, część 4.

W pierwszym kroku uprościłem enon E do fenyloselenidu F (utlenianie takiego związku prowadzi do powstania wiązania podwójnego), który może zostać uzyskany z eteru enolu G. Taki eter (bądź analogiczny związek) da się uzyskać w reakcji Dielsa-Aldera z akrylanu metylu H i dienu I. Można również spróbować redukcji Bircha bądź czegoś w tym rodzaju.

Zobaczmy jeszcze jak mogłaby wyglądać przykładowa synteza johimbiny, zgodna z przeprowadzoną retrosyntezą:

Synteza Johimbiny

Pierwszy etap to reakcja Dielsa-Aldera – spodziewamy się, że powstanie pierścień 1,4 dipodstawiony. W kolejnym etapie eter sililowy enolu pod wpływem jonów fluorkowych (fluorki mają bardzo wysokie powinowactwo do krzemu) przekształca się w tzw. naked enolate (goły enolan ;) ), który reaguje z PhSeCl dając selenid 7. Jego utlenienie prowadzi do powstania enonu 8. W związku 8 wiązanie podwójne jest sprzężone z dwiema grupami karbonylowymi, co mogłoby się okazać niekorzystne na etapie reakcji Michaela. Dlatego też ugrupowanie estrowe jest redukowane, a powstały aldehyd zostaje przekształcony w acetal 9. W następnym kroku mamy addycję Michaela. Syntonem grupy CH2CHO jest tutaj związek Grignarda uzyskany z bromku allilu; syntonem grupy estrowej jest natomiast węglan dimetylu. Uzyskujemy w ten sposób addukt 11, którego redukcja prowadzi do alkoholu 12 (ponieważ grupa OH w związku 12 ma być cis do grupy estrowej, to być może taką redukcję da się poprowadzić w warunkach kontroli chelatacyjnej). Grupę allilową związku 12 przekształcamy następnie w grupę aldehydową przy wykorzystaniu sekwencji reakcji dihydroksylacji w warunkach UpJohn’a i przecięciu powstałego diolu za pomocą jodanu(VII) sodu (nadjodanu). Reakcja Picteta-Spenglera pomiędzy aldehydem 13 a tryptaminą (3) prowadzi do powstania związku 14. Deprotekcja acetalu uwalnia grupę aldehydową zdolną do reakcji z 2° aminą – co (po następczej redukcji) prowadzi do uzyskania naszej johimbiny 1.

Zobacz podobne posty:

Wiosna… bleeee!, Zingiberen, [...] doktora House’a, Limonen, Żeby rzucić…, Loperamid