Jest jesień, więc powinien pojawić się jakiś temat związany z grzybami (chociaż tej jesieni grzybów – na razie – jak na lekarstwo). Początkowo myślałem o jakiejś interesującej toksynie, jednakże przez przypadek natrafiłem na taki oto związek:

Hydroksyloamina! Nie mogłem sobie tego odpuścić, chociażby ze względu na to, że pracuję z hydroksyloaminami

Angielska nazwa tego cuda to amavadin, co w języku polskim może oznaczać amawadynę. Przynajmniej takie jest moje zdanie Związek ten, jak zapewne się domyślacie występuje w grzybach. Znaleziono go w trzech gatunkach grzybów z rodzaju Amanita (czyli muchomorów), między innymi w muchomorze czerwonym (Amanita muscaria).  Amawadyna jest właściwie związkiem kompleksowym, w którym hydroksyloamina 1 pełni rolę liganda. Co zaskakujące, jonem centralnym w tym kompleksie jest wanad. Ciekawe czy amawadyna, jako związek kompleksowy, wykazuje jakieś właściwości katalityczne. Asymetryczna epoksydacja i dihydroksylacja katalizowana związkami wanadu staje się coraz bardziej popularna, tak więc sądzę, że i amawadyna zostanie pod tym kątem przebadana.

Przeczytaj całość »

JACS, 2009, 131, 14654 – 14655.

Czasem trzeba się nieźle napocić, żeby wprowadzić do pierścienia aromatycznego jakąś grupę funkcyjną – czy też w ogóle – jakiś podstawnik. Wyobraźmy sobie prosty przypadek – chcemy przekształcić kwas benzoesowy w salicylowy:

Klasyczna chemia transformacji związków aromatycznych jest trochę nieprzystosowana do tego zadania. A jeśli mamy w substracie bardziej wrażliwe grupy funkcyjne, to sytuacja staje się nieco nieprzyjemna. A przecież chcemy wprowadzić tylko jedną, prostą grupę funkcyjną!

Dlatego właśnie każda metoda pozwalająca na szybką (jednoetapową) i czystą (np. pod względem regioselektywności) funkcjonalizację pierścienia aromatycznego jest cenna.

Niedawno ludzie z The Scripps Research Institute opublikowali coś w ten deseń:

Przeczytaj całość »

Zgodnie z obietnicą (i z swoim własnym planem) nowy wpis.

Mamy jesień – a w niektórych miejscach Polski zimę, krótko mówiąc – sezon przeziębień w pełni. Dlatego dzisiaj, wychodząc naprzeciw społecznym oczekiwaniom, zajmiemy się retrosyntezą triprolidyny – substancji aktywnej występujących w preparatach na katar (w stylu Acatar^®). Struktura tej cząsteczki jest następująca:

Na pierwszy rzut oka nie wygląda to jakoś strasznie. Mamy trójpodstawione wiązanie podwójne oraz trzeciorzędową aminę allilową. Mimo to – skonstruowanie wiązania podwójnego o odpowiedniej stereochemii jest pewnym wyzwaniem. W swoim podejściu do retrosyntezy triprolidyny postanowiłem wykorzystać do tego celu trochę chemii couplingów.

No to zaczynamy!

Przeczytaj całość »