Dzisiaj zaplanujemy syntezę drotaweryny, substancji aktywnej preparatu No-spa^®. Już sam wzór strukturalny drotaweryny wprowadza pewną atmosferę niepokoju:

Wikipedia podaje strukturę 1a. Jeśli jednak przypatrzymy się bliżej tej strukturze, to zauważymy z łatwością, że występuje w niej raczej niecodzienne (bo na atomie azotu mamy atom wodoru) ugrupowanie enaminowe. Wydaje się, że przynajmniej w roztworze forma enaminowa powinna być w równowadze z formą iminową 1b. Tak czy inaczej skupimy się na zaplanowaniu syntezy formy iminowej 1b drotaweryny – jeśli forma enaminowa jest bardziej trwała, to zajdzie izomeryzacja.

Drotaweryna jest bardzo bliskim analogiem naturalnie występującej papaweryny 2. Nie ulega wątpliwości, że jeśli otrzymamy drotawerynę, to może ona zostać przekształcona w papawerynę w reakcji aromatyzacji.

Pierwszym pomysłem na retrosyntezę może być dyskonekcja wiązania podwójnego węgiel-azot:

Przeczytaj całość »

Pamiętacie post związany z syntezą totalną makromeryny? Napisałem wtedy, że substancja ta występuje – podobnie jak meskalina -  w kaktusach z gatunku Coryphanta macromeris. Dzisiaj pozwolę sobie przedstawić Wam hordeninę – związek strukturalnie zbliżony (choć jednak prostszy w swojej budowie) do makromeryny i meskaliny. Oto i on:

Jak można łatwo zauważyć wszystkie te trzy związki oparte są na szkielecie 2-fenyloetyloaminy, odpowiedzialnej za właściwości biologiczne tej rodziny związków. Wg wikipedii hordenina wykazuje słabe działanie stymulujące oraz – co ciekawe – właściwości antybiotyczne w stosunku do szczepów bakterii gronkowca odpornych na działanie penicyliny.

Hordenina występuje oczywiście w kaktusach, ale swoją nazwę zawdzięcza roślinie znacznie nam bliższej, nawet pospolitej. Okazuje się, że hordenina występuje w korzeniach kiełkujących nasion jęczmienia zwyczajnego (Horedeum vulgare). Ha! Nie wpadlibyście na to nigdy

No dobra – nadszedł czas aby zaplanować syntezę tej bestyjki.

Przeczytaj całość »

Jakie ciekawe produkty naturalne można znaleźć  w dobrze znanej marchewce (Daucus carota), poza karotenami ? Czy w ogóle jest w niej coś ciekawego? Zdecydowanie jest. Dzisiaj przyjrzymy się falkarinolowi (ang. falcarinol), który występuje w korzeniach marchwi. Związek ten prezentuje się następująco:

Jak widzicie – nawet zwykła marchew produkuje substancje, których struktura może nas zadziwić

Właściwości biologiczne falkarinolu są godne uwagi. Po pierwsze wykazuje on działanie przeciwgrzybiczne i chroni korzenie marchwi przed chorobami powodowanymi przez te mikroorganizmy. Po drugie, co jest bardziej chwytliwe medialnie i marketingowo – wykazuje właściwości przeciwnowotworowe. Może więc jedzenie marchwi nie jest głupim pomysłem (ale jeśli już ją gotujecie – to gotujcie w całości).

Struktura falkarinolu – mimo, że jest dosyć prosta – może stanowić pewne wyzwanie w syntezie. Jest kilka rzeczy, na które musimy zwrócić uwagę: odpowiednia konfiguracja na centrum stereogenicznym, synteza sprzężonego układu wiązań potrójnych i w końcu – wiązanie podwójne wewnątrz cząsteczki musi mieć konfigurację Z. Trudności te mogłyby zostać rozwiązane w następujący sposób.

Przeczytaj całość »