Dokładnie tak. Dzisiaj zajmiemy się analizą retrosyntetyczną substancji aktywnej znajdującej się w preparatach przeciwłupieżowych typu Nizoral^®. Nasz bohater wygląda następująco:

Okazuje się, że ketokonazol – podobnie jak opisywana wcześniej terbinafina – wykazuje działanie przeciwgrzybiczne. Zasada działania jest zresztą podobna i polega na zaburzeniu syntezy ergosterolu przez komórki grzybów.

Zastanówmy się teraz nad strukturą cząsteczki ketokonazolu. Mamy dwa centra stereogeniczne, pięć pierścieni (z czego trzy są heterocykliczne). Cząsteczka jest dosyć długa – acylowa pochodna piperazyny jest przyłączona do pierścienia aromatycznego, pierścień aromatyczny łączy się z grupą OCH₂, która z kolei jest podstawnikiem pierścienia heterocyklicznego (do którego przyłączone są dwa kolejne pierścienie).

Może więc jakimś pomysłem będzie zatem podzielenie TM na drobne kawałki (złożone np. z pierścieni) i poskładanie ich w jedną całość. Ideę tę przedstawiłem na poniższym schemacie:

Zobaczmy jak to będzie wyglądało po kolei.

Przeczytaj całość »

Przypomniała mi się jeszcze jedna ciekawa rzecz związana z generowaniem pierścieni aromatycznych poprzez wewnątrzcząsteczkowe kondensacje związków polikarbonylowych (czyli tak jak to opisywałem w związku z syntezą produktu naturalnego radulaniny H).
Już jakiś czas temu (dokładnie w 2007 roku) w czasopiśmie Organic Letters został opublikowany artykuł z serii “w jaki sposób proste związki nieorganiczne mogą zostać przekształcone w związki organiczne”. Lub bardziej marketingowo – “jak powstało Życie na Ziemi?”. Wyniki opublikowane w tej pracy działają na wyobraźnię (choć z drugiej strony nie ma co się niepotrzebnie podniecać ) – dość powiedzieć, że synteza mocznika z cyjaninanu amonu dokonana przez Wöhlera wydaje się przy tym dziecinną igraszką. Zobaczmy zresztą sami:

Gdyby nie ta wydajność… Spójrzmy jednak na to z innej strony – po pierwsze jest to możliwe, po drugie – jeśli rzeczywiście gdzieś, kiedyś na naszej planecie panowały takie warunki (a autorzy publikacji twierdzą, że tak mogło być… w końcu coś musieli napisać ), to rzeczywiście w ciągu bardzo długiego czasu mogły powstać nawet dość skomplikowane związki organiczne z bardzo prostych nieorganicznych substratów.

Jak się to ma do syntezy radulaniny H?
Przeczytaj całość »

Praca magisterska obroniona, więc w końcu można zabrać się do rzeczy istotnych. Wracamy zatem do fascynujących opowieści o syntezie organicznej i takich tam.

Na dzisiejszą okazję wybrałem przykład z życia, to znaczy syntezę przeprowadzoną w laboratorium i opublikowaną całkiem niedawno w Tetrahedronie. TM, jak zaraz zresztą sami zobaczycie, nie wygląda wcale jakoś strasznie, ale zaproponowana synteza pokazuje jakie możliwości drzemią już w nieco zakurzonych standardowych reakcjach Do dzieła!

Pod lupę bierzemy radulaninę H, o strukturze przedstawionej na poniższym rysunku:

Została ona wyizolowana z wątrobowców z rodziny usznic (hehe, liznęło się trochę botaniki ). Znaleziono ją mianowicie w gatunkach Radula perrottetii i Radula variabilis. Radulanina H wykazuje właściwości inhibicyjne względem cyklooksygenazy.

TM zawiera dwa pierścienie – sfunkcjonalizowany pierścień aromatyczny oraz siedmioczłonowy pierścień heterocykliczny. Żadnych centrów stereogenicznych i innych tego typu historii.
Przeczytaj całość »